Recensie: Tom Rob Smith - Kind 44
We bevinden ons in 1953 in de Sovjet-Unie, temidden van het communistische bewind van Stalin. Leo, een officier van de MGB of geheime dienst, die altijd al zeer toegewijt zijn werk verrichtte, zonder ooit te twijfelen aan zijn oversten. Altijd voerde hij de opdrachten blindelings uit. Tot hij, omdat ze willen testen hoever zijn loyaliteit aan hen reikt, zijn vrouw moet aangeven als een spion voor het buitenland. Hij moet de hartverscheurende keuze maken tussen het leven van 4 mensen op het spel te zetten, waaronder dat van hemzelf of het leven van zijn vrouw op te geven. Maar zou hij zijn hele leven de gedachte kunnen verdragen dat hij het leven van zijn vrouw heeft geruild tegen het zijne? Zelfs doordat ze hem voor dit hartverscheurend dilemma plaatsen, verliest hij niet het vertrouwen in het beleid dat in de Sovjet-Unie wordt gevoerd. In de Sovjet-Unie bestaat namelijk geen misdaad, uitgezonderd van politieke misdaad, men dacht dat een Sovjetburger hiertoe niet in staat kon zijn, wie zelfs maar de gedachte durfde aanhalen, verdiende een straf. Nadat hij echter een seriemoordenaar op het spoor lijkt te zijn, voelt hij zich geroepen om de dader eigenhandig te vatten. Maar zal het hem lukken? Of zal het systeem zich tegen hem keren? Wie maakt er allemaal jacht op hem?
Sommige boeken hebben het gewoon allemaal, dit is zo’n boek.
Het boek geeft een zeer mooi beeld van hoe het er ten tijde van Stalin aan toe ging, het is dus niet alleen een zeer mooie en ontroerende thriller, het is ook nog een informatief boek. En dat wordt het al helemaal als je weet dat het gebaseerd is op het waar gebeurd verhaal van een seriemoordenaar die in Rusland kinderen om het leven bracht. Dit alles wordt ons prachtig verteld door de schrijver die ons een perfect beeld geeft van, niet alleen de omgeving waarin de personages zich voortbewegen, maar ook van wat er door de hoofden van de personages gaat. Voor iedereen toegankelijk wordt het boek door de kleine hoofdstukken waarin het verhaal is ingedeeld, die ervoor zorgen dat, al heb je maar 5 minuten, de drang om 1 hoofdstukje verder te lezen enorm is. Om ervoor te zorgen dat je tussen al deze 5 minuutjes nog de weg vind is het verhaal duidelijk chronologisch ingedeeld. Als je echter ook in de Russische plaatsnamen het noorden verliest is er aan jou gedacht, want vooraan staat een handig kaartje dat je weer helemaal wegwijs maakt doorheen het verhaal. Diegene die meer te vinden zijn voor romans komen met dit boek ook zeker aan hun trekken, want buiten de spanning is het boek ook een prachtige roman. De nauwlettende lezers onder ons zullen soms wel struikelen over een zinsconstructie waarbij het in de vertaling is fout gelopen of op een raar klinkend woord stuiten maar de kans dat de meesten onder ons dit opvalt is zeer gering, het gaat dan ook over een boek van 436 pagina’s, dus wie kan het de vertaler kwalijk nemen?
