George Clooney en Nicole Kidman als grote namen in deze film zorgen er onmiddellijk voor dat de verwachtingen hoog gespannen zijn. Het verhaal start in Rusland en na getuige te zijn geweest van een moord op een parlementslid mogen we even binnenkijken in een Russische raketbasis. Het begin van de film is in deze setting zeer donker en sinister. Een trein geladen met kernraketten vertrekt uit de basis. Na de nucleaire explosie krijgt de film eindelijk meer kleur. De film heeft duidelijk invloeden van James Bond en in bijzonder door de letterlijke citering van de bijna afgezaagde woorden ‘god, i miss the cold war.’ In het begin van de film ziet het er naar uit dat beide sterren een goed team zullen vormen, verwacht echter niet te veel chemie tussen beide. De film is slechts voorspelbaar tot enkele minuten vooruit, wat hem tot een spannende actiefilm maakt. Af en doe verspringt het verhaal naar een pianoleraar, hij brengt een leuke afwisselende noot in de film. Al dien ik hierbij op te merken dat ik een grote fan ben van solo piano muziek, anderen ervaren het misschien als een nutteloos intermezzo. Een niet aflatende spanning en actie zijn de basis ingrediënten van deze film. Een race tegen de tijd op het einde en natuurlijk raken de specialisten niet op tijd op de plaats waar de bom dreigt te ontploffen. Globaal gezien is het een actiefilm om naar te kijken maar zonder al te veel na te denken. Verwacht geen vernieuwend verhaal maar desondanks is het een geslaagde film. De filmmuziek is goed en werd verzorgd door Hans Zimmer.
