Dit boek vertelt het levensverhaal van Clayton Blaisdell junior, kortweg Blaze. Blaze heeft het niet makkelijk gehad in zijn leven. 
Zijn vader mishandelde hem als kind en na een paar maal van de trap te zijn gegooid hield hij hieraan een hersenletsel over. Zijn vader verloor het hoederecht en Blaze kwam in een instelling terecht. Zijn één meter negenenvijftig zorgde ervoor dat hij het iets minder te verduren kreeg van de pestkoppen maar dat waren niet de enige moeilijkheden binnen het tehuis. Na deze ellendige jeugd nam hij wel een eerlijke job aan maar al snel kwam hij in de misdaad terecht. Wederom hielp zijn lengte hierbij. Op een avond werd hij voorgesteld aan George, ze werden goede maten. Na een tijdje in het gevang te hebben doorgebracht had George het idee gekregen om één grote slag te slaan en er dan mee te stoppen, George stierf echter drie maand later en Blaze bleef alleen achter.
Het boek is duidelijk door Stephen King geschreven en toch zijn er verschillen betreffende de schrijfstijl ten opzichte van zijn andere boeken. Typische King uitspraken komen wel terug maar de algemene sfeer vond ik meer een geslaagde poging om medelijden op te wekken met het hoofdpersonage dan ik gewoon ben van Stephen King. Op de achterflap staat geschreven dat Blaze de ultieme antiheld is, hier kan ik het enkel mee eens zijn. Op het einde hebben we niets dan medelijden voor hem ondanks zijn daden.
Waarom na al deze woorden toch maar vier sterren en geen vijf zoals je waarschijnlijk had verwacht. Ik miste in het boek een beetje de vaart die ik gewoon ben van de andere boeken van Stephen King. Tevens is het verhaal van begin tot einde voorspelbaar wat de spanning niet ten goede komt. Toch betekend dit niet dat je het boek links moet laten liggen, verwacht echter niet dat je dit boek meteen als zijn beste gaat betitelen.
Iets bijkomend dat dit boek nog interessanter maakt dan het al klinkt is dat binnenin het boek nog een kortverhaal is terug te vinden. Dit verhaal ‘Herinnering’ getiteld is het idee waarop het boek Duma Key is gebaseerd, zo staat erbij vermeld. Dit kortverhaal is voor mensen die het boek Duma al gelezen hebben minder relevant omdat het letterlijk een stukje eruit is. Voor anderen is het wel fijn maar toch wil ik er graag bij vertellen dat ik ermee zou opletten. Dit kortverhaal geeft naar mijn mening slechts een flauwe afspiegeling van de sfeer in het boek Duma. Laat je dus door dit kortverhaal zeker niet beïnvloeden voor het al dan niet lezen van het boek Duma.
